کاش  بیایم  برای  بی پناها سایبون باشیم

بادلای  دل شکسته  کمی مهربون  باشیم

کاش  بیایم به باغبونا کمی حرمت بذاریم

احــترام دلای شکســـته  رو نگـه  داریـم

کاش  به مهربونترا دین مون و،  ادا کـنیم

سهم خوشبختی مون و، وقف بزرگتراکنیم

کاش یه کاری بکنیم که خستگی ها دربشه

مرهـمی  بشیم  که  زخـم آدمـا  بـهتر بشـه

کاش که  شاخه  درخت زندگی رو نشکنیم

هفته ای  یه بار به  باغبونامون  سر بزنیم

کاش  که پاک کنیم تمام اشکایی که جاریه

خوب نگه داریم چیزی که  واسه یادگاریه

کاش  دس  پرنده های  بی پناه و بگـیریم

توی  آسمون  بـریم  دامن  ماه  و  بگـیریم

کاش بامهربونی مون غصه هارو کم  بکنیم

رشته های عشق و تا همیشه محکم بکنیم

کاش بشینیم پای صحبت  اوناکه بی کسن

اگه  دردل  کنن  به  آرزوشون  می رسن

کاش  توعصری  که همش سنگیه وآهنیه

بگـیم از چیزهایـی که خـوبه  ولی رفتنیه

کاش  هنوز دیرنشده  قدرهم وخوب بدونیم

نکنه  دیر  بشه  تا  ابد  پشــیمون  بـمونیـم

کاش که این یه جمله هیچ موقع زیادمون نره

آدمی  چه  بد  باشه  چه  خوب باشه  مسافره

(مریم حیدرزاده)

S A R A